2012. Het wordt een echt ‘lente’jaar. De behoefte aan verandering is niet mee te negeren. Occupy staat aan het prille begin. Ook politici, media en wetenschap wijzigen hun toon; de tijdgeest begint te kantelen, zoals al beschreven in het boek ‘De Seizoenen van de Tijdgeest’ (2009) 1. We laten de geslotenheid en de inperking van vijf jaar wintertijdgeest achter ons en gaan op zoek naar nieuwe antwoorden op oude vragen.

In 2012 slaan de lentegolven echt over Nederland heen.

Een tijdgeestomslag kan gepaard gaan met heftige nieuwsfeiten. Wie zich in een hoek gedreven voelt, heeft drie opties: vluchten, vechten of de situatie anders framen. In veel westerse landen zijn grote groepen jongeren werkeloos. Welke alternatieven hebben ze? Ze kunnen vluchten in drugs of een undergroundbeweging (zo raakten ooit LSD aan rock en XTC aan house verbonden). Maar ook opstand en oorlog zijn opties. Het zou kunnen dat we in 2012 een grote bank in vlammen zien opgaan, omdat een hardcore afsplitsing van Occupy een daad stelt. En oorlog? Crisis en werkeloosheid vragen om geld en bezigheid. Het plunderen van een buurland dient beide doelen. Het is niet uitgesloten dat ergens in de wereld iemand dit scenario uit de kast haalt.

Maar de verwachting is dat 2012 – gegeven de economische omstandigheden - een opvallend optimistisch jaar wordt. Dat het crisis is weten we nu wel. De gevaren zijn breed uitgemeten. Nu gaan we ook de crisiswinst bijschrijven. Omdat zeven als geluksgetal beschouwd wordt: zeven voorbeelden van crisiswinst in 2012.

1. De winst van de nuance.

Nederland gaat verzachten in de maatschappelijke omgang. Langzamerhand is het duidelijk: noch de linkerzijde, noch de rechterzijde, noch de populisten hebben de wijsheid in pacht. We stappen uit de jij-bak en in de nuance. Dat zorgt voor een frisse blik en daarmee voor toekomstoptimisme.

Lees verder:

1 Quote: “Aangezien de seizoenen van de tijdgeest de laatste 50 jaar tussen de 5 en 6 jaar aanhouden, is de voorspelling gerechtvaardigd dat er rondom 2011 een nieuwe lentetijdgeest aanbreekt.  De winterse reflectie zorgt voor kleine openingen in een aantal culturele bastions en paradigma’s en daardoorheen wrikken zich de eerste tegendraadse elementen, de vroege vogels van de lente. Idealistische groepen vinden elkaar, beginnen hun toekomstdroom steeds luider te verkondigen en zetten uiteindelijk de sluizen zodanig open dat een vernieuwingsgolf de winterslaap wegspoelt.” (De Seizoenen van de Tijdgeest, pag 181) In dit boek beschrijft Tom Kniesmeijer het natuurlijke patroon in de ontwikkeling van de tijdgeest: een ‘lente’ vol uitbarstingen van vernieuwingsgezindheid, een ‘zomer’ van vrijheid-blijheid, een polariserende ‘herfst’ gevolgd door een ‘winter’periode waarin vooral inperking en bekrachtiging centraal staan. Bij elkaar duurt een cyclus dan tussen de 22 en 24 jaar.

PERSBERICHT DECEMBER 2012.

Voorspelling uit 2009 komt uit. Tom Kniesmeijer: ‘2012 wordt het jaar van de crisiswinst.’